Jesteśmy inni.

"Nauczyliśmy się żyć obok zła, nauczymy się żyć obok siebie."

Nie zawsze metody, po które sięgają pomagają. W ramach poszukiwania sposobów radzenia sobie z nadmiernym lękiem, stresem, smutkiem, gniewem złością, miłością czy nienawiścią niejednokrotnie wybieramy sposoby, które nam i innym utrudniają życie. Bez większego trudu widzimy jakie popełniają błędy inni, gorzej gdy mamy się przyjrzeć swoim.

Udzielamy rad mierząc sprawy swoją miarą. Rozumiemy i nie rozumiemy. Odwracamy uwagę od siebie wytykając innym wady, które nas również dotyczą. Wypieramy ze swojej świadomości zdarzenia, które kosztowały nas wiele emocji. Jesteśmy wielu spraw świadomi, a innych nie dopuszczamy do siebie.

W naszej głowie panują schematy myślowe, które nosimy w sobie jak sztandary. Bywają one tak skonstruowane, że stają się naszymi iluzjami i powodują zakłamanie rzeczywistości.

Bywa, że myślimy chaotycznie i jesteśmy niespokojni, mamy wyrzuty sumienia lub sami czujemy się pokrzywdzeni.

Wstępem do zrozumienia myślenia i postępowania drugiego człowieka jest wysłuchanie go i jego najbliższych. Wtedy dopiero możemy poznać przyczyny i motywy postępowania. Przyjmowanie wprost tego co człowiek mówi o sobie może nas wyprowadzić w pole, bo nie zawsze mówi tak jak myśli. To nie jest takie proste, możemy całkiem opatrznie coś zrozumieć. Są jednak takie sprawy, emocje i wartości, które nas łączą i upodabniają do siebie. Stąd podobnie myślimy, działamy i czujemy. Tolerancja bazuje na naszych podobieństwach i przyjęciu do wiadomości różnic.

Pomimo tego nawet bliźniaki jednojajowe tak podobne do siebie fizycznie, a często i psychicznie różnią się. Dajemy sobie i innym prawo do własnej tożsamości i nie odrzucajmy innych. Inność to siła i zarazem słabość. Z czegoś pewnie wynika i czemuś służy. Inność może rozwijać gdy sami ją w sobie cenimy lub ograniczać gdy chcemy ją zwalczyć y zyskać akceptację.

Bez inności świat nie rozwijałby się, bez podobieństw nie bylibyśmy ludźmi.

Nikt z nas nie jest tylko dobry, nikt nie jest tylko zły. Nawet najmądrzejszy popełnia błędy. Mamy wady i zalety ale pomimo, że dobrze to wiemy na zewnątrz staramy się wypaść jak najlepiej. Tak bowiem skonstruowana jest nasza osobowość, która w rudnych sytuacjach uruchamia mechanizmy obronne pozwalające jej z jednej strony przetrwać, a z drugiej popaść w konflikt z samym sobą lub otoczeniem. W trudnych sytuacjach tracimy dystans do siebie i do problemów i często działamy pod wpływem chwili, wpadamy w panikę, a wtedy nie możemy spokojnie pomyśleć i wybrać racjonalne rozwiązanie. Sugerujemy się emocjami lub racjami.

Zdrowiem jest stan równowagi psychicznej, w którym zachowane są proporcje przeciwstawnych do siebie emocji. Wtedy tylko istnieje możliwość obrony swojej tożsamości i konstruktywne rozwiązanie konfliktu wewnętrznego czy zewnętrznego. Ten pierwszy, nierozwiązany, może prowadzić do zaburzeń psychicznych.

Życie w zgodzie ze sobą pozwala nam być szczęśliwymi i wolnymi. Czego wam i sobie życzę. By to osiągnąć nie można przestawać pracy nad sobą, nad wypracowaniem własnej hierarchii wartości, przestrzeganiem zasad funkcjonujących w społeczeństwie, pilnowaniem granic w kontaktach interpersonalnych i realizowaniem swoich ról na wszystkich płaszczyznach. Zajmujemy się innymi i sami jesteśmy inni. Pozostańmy z tego dumni i walczmy po ludzku dalej. To takie proste, że aż trudne. Pamiętajmy wreszcie, że to co możemy zrobić to pracować nad sobą, a na innych ludzi mamy wpływ dużo mniejszy. Im więcej ludzi będzie się zastanawiało nad swoim postępowaniem, a o ile zauważy swoje błędy podejmie próbę zrozumienia samego siebie i postanowi naprawiać swoje postępowanie, tym będzie lepiej im samym ze sobą i innymi z nimi.

Na stronie znajdziesz informacje na temat Centrum Psychoprofilaktyki i Psychoedukacji, oraz artykuły dotyczące niektórych zaburzeń leczonych w naszych ośrodkach. Staramy się wychodzić na przeciwko wymaganiom naszych pacjentów - zapraszamy do korzystania z forum i czatu, w których funkcjonowaniu biorą udział lekarze i terapeuci naszych ośrodków.